Sunday, April 20th, 2008
De afgelopen 10 dagen ben ik op bergvakantie geweest in Schotland. De bedoeling deze keer was om een aantal dagen van bothy naar bothy te lopen en een aantal dagen te gaan klimmen. De reis begon in Amsterdam. Vanaf Amsterdam zijn we naar Londen Gatwick gevlogen om daar over te stappen op onze vlucht naar Glasgow. Vanuit Glasgow zijn we doorgetrokken naar een van de meest afgelegen gebieden van Groot Brittanie: Knoydart.
De eerste echte vakantiedag begon in Glen Finnan. Daar stapten we uit de bus om onder het beroemde viaduct (het viaduct uit de eerste Harry Potter film) door te lopen en onze tocht te beginnen. De bestemming voor die dag was Glen Pean bothy. Dit afgelegen hutje bevindt zich het dal tussen een aantal munro’s. Die avond in de bothy hebben we de haard aangestoken en onder het genot van een slok whisky onze eerste nacht geslapen in de wildernis.
De tweede dag begon goed. In plaats van regen, zoals je zou verwachten in Schotland, scheen er een heerlijk zonnetje. Deze dag wilden we twee munro’s beklimmen, de Sgurr Thuilm (963m) en de Sgurr Nan Coireachan (953m). Beide bergen liggen naast elkaar verbonden door een kam. Aangezien het nog vroeg in de lente was lag er op biede toppen nog flink wat sneeuw. Maar uiteindelijk ging de beklimming vrij vlot. Het uitzicht was fantastisch. Het zicht was uitstekend en we konden alle hoge toppen in de omgeving zien. In de verte zagen we zelfs het eiland Skye en de hoogste top van de UK: Ben Nevis (1344m).
Na de zonnige beklimming van de vorige dag was het tijd om naar een andere bothy te gaan. De route die we hebben gelopen loopt van Glen Pean naar Strathan om daar via Glen Dessary de pas over te steken naar de Sourlies bothy. Deze mooie kleine maar rokerige bothy staat aan het water van Loch Nevis. Aangezien het loch zich bij laag tij een eind terug trekt is het op dat moment goed mogelijk om mosselen te plukken. Ze groeien letterlijk bij bosjes op de stenen en je plukt ze er zo af. Die avond hebben we ons dieet dus lekker aangevuld met een portie verse mosselen.
Ons plan was om vanuit Sourlies weer twee munro’s te gaan beklimmen. Helaas bleken onze voorraden niet voldoende om nog een dag langer in de bothy te blijven. Door een foutje hadden we te weinig avondeten meegenomen. Het nieuwe plan was om een dag eerder naar Inverie te gaan om dan vanuit daar de munro’s te beklimmen. Toen we in de avond aankwamen bij het hostel van de Knoydart foundation troffen we daar een grote groep mensen. Het waren de ervaren klimmers van de SMC (Scottisch Mountaineering Club). De paar man met wie wij de kamer deelden bleken veelal munroist (alle toppen boven 900m beklommen in Schotland). Dit was voor ons een uitgelezen kans om eens wat kennis uit te wisselen. Volgens de klimmers van de SMC was de Ladhar Bheinn(1020m) een van de mooiste munro’s in Schotland. We besloten dan ook om deze top de volgende dag te beklimmen.
De beklimming van de Ladhar Bheinn zou een lange dag worden. Alleen de aanloop naar de voet van de berg was al enkele kilometers. Op basis van GPS tracks van de SMC en een beschrijving in het munro boek konden we prima onze weg vinden. De route liep stijl naar boven om daarna over de kammen naar de top te lopen. Voordat we bij de echte top kwamen zaten er nog een aantal subtoppen tussen. Hierdoor kwam het totaal aantal hoogtemeters op ongeveer 1200 te liggen. Het weer was nog steeds fantastisch en we hadden tot op heden nog geen regen gehad. Ook deze dag konden we weer alle toppen in de omgeving zien liggen.
Na de zware beklimming van de Ladhar Bheinn besloten we een dagje rustig aan te doen. In de baai van inverie ligt een klein schier eilandje waar volgens de kaart twee grotten verborgen liggen. Aangezien het niet zo ver lopen was besloten we een kijkje te gaan nemen. Uiteindelijk zijn we blijven hangen op een klein strandje. Daar lag veel aangespoeld wrakhout en we besloten een vuurtje te maken en eens lekker te relaxen.
Een aantal dagen geleden hadden we een man gesproken die vertelde dat hertenvlees erg goedkoop was vanwege het overschot aan herten op Knoydart. Bij de Knoydart Foundation office was volgens hem vlees te koop op basis van “a pound for a pound”. Die avond besloten we dit eens te proberen en liepen we het kantoortje binnen. Hertenvlees? Geen probleem. We leggen het voor jullie klaar in het hostel. Die avond bleken we een enorme lap biefstuk en een zadel te hebben gekregen. Het was zoveel vlees dat we de volgende morgen ook hebben ontbeten met biefstuk.
Helaas komt aan al het goede een einde en moesten we zo langzamerhand weer terug naar de bewoonde wereld.
In de ochtend hebben we de boot genomen van Inverie naar Mallaig om vanuit daar met de bus naar Fort William te gaan. Fort William is de outdoor hoofdstad van Schotland vanwege de Ben Nevis. Ons plan was dan ook om deze berg te gaan beklimmen. Twee jaar terug hebben we de beklimming moeten overslaan vanwege het slechte weer, deze keer moest het lukken! Helaas bleek al snel dat de condities op de berg zeer slecht waren. Ondanks het mooie weer lag er niet alleen veel sneeuw op de top, maar lag er ook zeer veel ijs verborgen onder de sneeuw. Dit betekend dat lopen zonder stijgijzers levens gevaarlijk is. Iedereen raadde het dan ook af om naar boven te gaan.
Natuurlijk zijn we niet levensmoe, maar we wilden met eigen ogen zien wat de condities waren. We besloten
de volgende dag gewoon de top te gaan beklimmen en te kijken hoe ver we zouden komen. Het plan was om niet de toeristen route te nemen, maar de route onderlangs de noordwand om vanuit daar via een prachtige arete de top te beklimmen. Helaas strande ons plan onderaan de noordwand. De rotsen waren spiegelglad van het ijs en zonder stijgijzers was het onmogelijk om verder te gaan. We besloten daarop om de zuidwand van een nabijgelegen berg maar te beklimmen om zo onze sneeuw en ijs ervaringen wat uit te breiden. Nog geen kwartier nadat we begonnen waren vloog de reddings helicopter van de RAF over om iemand van de Ben Nevis op te halen. Waarschijnlijk maar goed dat we niet naar de top zijn gegaan.
Uiteindelijk hebben we in een periode van zes dagen drie toppen beklommen en drie bergpassen bedwongen met onze zware bepakking. Het slapen in de bothies en het beklimmen van de omliggende toppen was echt geweldig. Helaas hebben we niet alle toppen beklommen die we wilden, maar we hebben zeker veel nieuwe ervaring opgedaan!
Hieronder nog een gallery met de leukste fotos van de reis.
